26-10-2009
Jest to współczesna transkrypcja sławnego i jedynego zdania wypowiedzianego przez Felicjana Dulskiego. Ileż to razy każdy z nas głośno lub nawet w myślach to zdanie wykrzyczał . Bo są sytuacje w życiu, że nic innego już nie pozostaje jak ...
Pazdrawlenije 2
A ja to wszystko serdecznie… pazdrawlaju. Poniedziałkowy poranek. Jak zwykle zaparzam kawę, odpalam papieroska, otwieram gazetę… No i zaczyna się wzrost poziomu adrenaliny. "Dziennik Gazeta Prawna" pisze:
Nawet przez pięć dni może nagrywać nasze rozmowy wywiad skarbowy, bez żadnych konsekwencji posiadania wcześniejszej zgody sądu. Fiskus często i skutecznie korzysta więc z metod Jamesa Bond.
[…]Przedstawiciele fiskusa mogą korzystać także z podsłuchów innych służb (w Polsce dziewięć różnych służb może stosować podsłuchy), jeśli zawierają dowody, że podsłuchiwana osoba unika płacenia podatków lub dopuszcza się innych przestępstw skarbowych. […]
Państwo obywatelskie… Wszyscy podejrzani. A nawet jeżeli bez niecnych zamiarów to naślemy Ślicznego Tomka i zamiary się pojawią. Jak już wcześniej pisałem, Państwo to jest nasz zbiorowy obowiązek. Robimy wszyscy zrzutkę na jego funkcjonowanie. Tyle, że słowo „funkcjonowanie” należy rozumieć nie jako urzędowanie ale zabezpieczanie naszych potrzeb. Nas – obywateli tego Państwa. Bo w tej chwili jest głównie zabezpieczanie potrzeb całego aparatu władzy. A potrzeby ich są baaaaaardzo wielkie. Tyle, że co my z tego mamy? Wystarczy otworzyć konstytucję i teraz rozliczyć cały aparat urzędniczy z zabezpieczenia naszych potrzeb na które się wszyscy zrzuciliśmy. Państwo nas ściga to może odważmy się i ścignijmy to Państwo z wypełniania swoich obowiązków wobec nas.
Art. 84.
Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie.
Tak. To jest zrozumiałe. Ponosimy ciężar świadczeń ale nie za prawo pobytu na terytorium RP. Ponosimy ten ciężar, jak to ładnie ujęto w tym artykule, aby w sytuacji koniecznej z tych świadczeń korzystać. Dopóki pracujemy i jesteśmy w stanie siebie i rodzinę utrzymać jest dobrze. Ale co będzie kiedy już dobrze nie będzie?
Art. 67.
- Obywatel ma prawo do zabezpieczenia społecznego w razie niezdolności do pracy ze względu na chorobę lub inwalidztwo oraz po osiągnięciu wieku emerytalnego. Zakres i formy zabezpieczenia społecznego określa ustawa.
- Obywatel pozostający bez pracy nie z własnej woli i nie mający innych środków utrzymania ma prawo do zabezpieczenia społecznego, którego zakres i formy określa ustawa.
Gdy pracuję, to mam cały aparat kontroli i nacisku, abym wywiązywał się w terminie z obowiązku ponoszenia ciężaru świadczeń publicznych. Łącznie z podsłuchami czy aby nie mam niecnych zamiarów uszczuplić Państwo z mojej daniny. A teraz gdy los sprawi, że pracować już nie mogę… Kto zadba o mój interes? Państwo? To znaczy kto? Co miesiąc odpalam niezłą składkę na ten czas niemocy abym godnie mógł żyć. A jak przyjdzie mi żyć? Chyba każdy z nas domyśla się co będzie gdy będziemy już emerytami. A jak gospodarowano moją kasą? Powinno jej być więcej niż wpłaciłem. Przecież ktoś ją obracał. Gdzie jest moja kasa? Jeżeli Państwo nie potrafi gospodarować moimi pieniędzmi to niech się za to nie zabiera. Sam zadbam o moją starość. Ale niestety, mamy obowiązek płacić ale nie korzystać. I aby nie zaniedbywać moich obowiązków jest cały aparat egzekucji, służb kontroli skarbowych i innej swołoczy uprawnionej do podsłuchiwania mnie.. A z czyich pieniędzy? Czyli sami płacimy tym którzy nas kontrolują i sprawdzają czy aby na pewno jesteśmy uczciwi.
Art. 68.
- Każdy ma prawo do ochrony zdrowia.
- Obywatelom, niezależnie od ich sytuacji materialnej, władze publiczne zapewniają równy dostęp do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych. Warunki i zakres udzielania świadczeń określa ustawa.
I to przeczytawszy życzę wszystkim duuuuuużo zdrowia. Bo nasi wybrańcy narodu o zdrowie na pewno zadbają. Swoje zdrowie. Tylko kto ich rozliczy z dbania o nasze interesy….
Felicjan Dulski